فرش بيجار ويژگي شاخص فرش بيجار، ساختار متراكم اين قاليهاست. بافت آنها به گونهايست كه نميتوان آنها را تا كرد. در مراحل اوليه تجارت فرش، اين گونه فرشها را «لول» ميناميدند. اين كلمه بيانگر استحكام بيش از حد فرشهاي بيجار است. براي توليد اين فرش كه مانند تخته محكم است، يك پود بسيار ضخيم را علاوه بر يكي دو پود نازك، وارد بافت فرش ميكنند. اين عمل به صورت متناوب در تار و پود فرش تكرار ميشود. با كوبيده شدن گرهاي فرش توسط شانه آهني، بافت فرش بسيار محكمتر ميشود. نقش فرشهاي اين منطقه بيشتر شامل طرحهاي منظم است و به نسبت نوع روستايي آن، داراي خطوط ملايمتر و نقش مايههاي طبيعيتري است. در اين طرحها، نقوش كلاسيك ايراني بزرگ شده و در كنار نقشهايي كه تحت تأثير مدلهاي روستايي و قبيلهاي است، ديده ميشوند. اين قاليچهها كه از جذابيت و گيرايي خاص برخوردارند، بافتي ظريف دارند و اصالت و سادگي در طرح و رنگ آنها مشهود است. قاليچه سنندج از لحاظ سبك كاملاً متفاوات است و با محصولات ديگر نقاط ايران هيچ شباهتي ندارد. قدمت، كيفيت و ظرافت قالي سنندج به حدود سه قرن پيش يعني زمان تبديل شدن سنندج به مركز استان كردستان باز ميگردد.
